Laat ik eens met de deur in huis vallen… ik H-A-A-T mobiele telefoons en met name die nieuwe generatie met alles-in-1. Bellen, E-mail, contactlijsten, magnetron, noem het maar op.
Ik zal niet totaal de “Amish” kant opgaan en zeggen dat ze de instrumenten van de duivel zijn etc., maar ik zit er vrij dicht tegenaan. Ondanks dat ik er zelf ook eentje heb. Wel zo’n ouderwetse, waar je alleen mee kunt bellen…
In restaurants worden ze opgepakt, worden er hele gesprekken gevoerd (op luide toon… mensen denken schijnbaar dat ze de afstand tussen telefoons moeten overbruggen met schreeuwen) en tijdens vergaderingen en gesprekken wordt doodleuk e-mail gecheckt.
Als ik een seminar geef of bijwoon en ik ga tussendoor naar het toilet, dan is er een 25% kans dat een man staat te plassen en te bellen tegelijkertijd (ja dames, het gebeurt echt…). Als je toch al niet in alle rust kunt plassen…
(Als je jezelf afvraagt wanneer ik met iets nuttigs kom, hou vol. Ik probeer richting mijn punt te koersen.)
Nu las ik op http://www.adaptivepath.com/blog/2007/11/15/my-personal-war-against-crackberry/ een leuke blogpost. Via een of ander Internetforum kwam ik daar terecht. Het is in het Engels en het gaat over Blackberry gebruik. Ook zo’n combinatie e-mail ding.
Het leukste van zo’n blog is altijd de commentaren. Mensen geven commentaar in de trant van:
- Als ik mijn laptop/crackberry niet mag gebruiken is de meeting niet zinnig, dan ben ik niet effectief.
- Het lijkt wel een dictatuur als je zelfs dat niet meer zou mogen.
- Ik schrijf 10x zo snel op een laptop als met de hand.
Maar de nadelen van al die apparatuur zijn vaak onzichtbaar, al helemaal voor de gebruikers/verslaafden.
Want elk piepje, elk e-mailtje dat binnenkomt, elk chatvenster dat zich opent, moet direct worden behandeld.
Althans, zo lijkt het. De verwachting is dat je direct terug moet reageren, direct actie moet ondernemen. Dus…het wordt gedaan. Omdat mensen dat verwachten.
En daarom krijg ik meer gedaan dan de meeste andere mensen. Ik werk zoveel mogelijk zonder storingen. Ik neem telefoontjes niet zomaar aan, telefoontjes gebeuren op afspraak. Als ik mensen wil bellen laat ik ze weten wanneer ik ze ga bellen, van te voren. E-mails worden beantwoord als ik er zin in heb, zelfde met post.
Ik heb zelfs met pijn en moeite een manier gevonden om dat ‘pop up’ e-mail dingetjes uit te zetten bij Outlook, zodat ik niet elke keer met een mini-mail wordt geconfronteerd.
En als je jezelf van al die dingen bevrijd dan gebeurt er iets onvoorstelbaars. De beste, meest geavanceerde en duurste computer die je hebt ontwaakt uit z’n sluimer. Je eigen hersenen. Er is niks dat ook maar vergelijkbaar is met die paar kilo die jij elke dag in je schedel met je meetorst, maar we doen er alles aan om zo min mogelijk ermee te doen.
Ik doe mijn best om vanavond een artikel op http://www.businessbyart.com/gratismarketingartikelen.htm te schrijven over time management, één van mijn favoriete onderwerpen.
Arno Wingen
